Herken je dit?
Je staat altijd aan. Op het werk. Thuis. Ook als je eigenlijk rust wil.
Je denkt veel na over wat je gezegd hebt, wat je had moeten zeggen, wat er morgen van je verwacht wordt.
Je voelt snel aan wat anderen nodig hebben. En je regelt het ook maar meteen.
Je past je aan. Je houdt rekening. Je schuift jezelf ongemerkt naar achteren.
Niet omdat je dat wilt. Maar omdat het altijd zo is gegaan.
Je weet allang dat het anders moet.
Alleen weten verandert het niet.
Doorgaan. Dragen. Aanpassen. Volhouden.
Tot je voelt, zo wil ik het niet langer.









