Lange tijd geloofde ik dat mijn snelheid mijn grootste kracht was. Als de druk toenam en de gedachten in mijn hoofd sneller gingen tollen, schakelde ik simpelweg een versnelling omhoog. Ik werkte 's avonds nog even door om de mailbox leeg te krijgen. Ik voerde telefoongesprekken in de auto om de tijd optimaal te benutten. Ik probeerde de chaos te bedwingen door nog meer te doen, nog meer te pleasen en nog harder mijn best te doen om iedereen tevreden te houden.
Het resultaat? Interne onrust. Een hoofd dat aanstond zodra ik mijn kussen raakte. Een eindeloze lijst van 'wat als' en 'ik moet nog'.
We zijn gaan geloven dat we controle krijgen door meer handelingen te verrichten. Maar grip op je gedachten krijg je niet door je actielijst af te vinken. Je krijgt het door de koppeling tussen je prestaties en je eigenwaarde door te snijden.
Achter de drang om door te razen zit vaak de angst dat je niet goed genoeg bent als de boel even stilvalt. Maar echte kwaliteit ontstaat pas wanneer je durft te vertragen op het moment dat alles om versnelling vraagt.
Dit zijn de inzichten die mij hielpen om de regie terug te pakken:
1. Koppel je identiteit los van je output.
Zolang jij je goed voelt over jezelf op basis van wat je die dag hebt bereikt, ben je een slaaf van je to-do lijst. Erken dat je waarde als mens constant is, ongeacht of er honderd of nul mails in je inbox staan. Dit haalt de emotionele lading van je werkdag af.
2. Stop met 'even snel' tussendoor.
Elke keer dat je in de auto belt of tijdens het eten je social media checkt, train je je brein om altijd aan te staan. Je creëert een staat van hyper-alertheid. Kies voor bewuste vertraging: doe één ding met volledige aandacht of doe even helemaal niets. Dat is geen tijdsverlies, maar brein-onderhoud. Het geeft meer rust.
3. Herken de please-reflex als onveiligheid.
Wanneer je de neiging voelt om extra hard te werken omdat je bang bent dat een ander niet tevreden is, stop dan. Dit is een overlevingsmechanisme, geen effectieve werkstrategie. Vraag jezelf af: wat probeer ik hier te bewijzen en aan wie?
4. Maak van 'niet weten' een krachtige positie.
De meeste piekergedachten ontstaan uit de behoefte om alles alvast opgelost te hebben. Oefen in het verdragen van de leegte. Je hoeft niet direct een antwoord te hebben op elke complexe situatie. Juist in de rust ontstaan de antwoorden die je met hard werken nooit had gevonden.
5. Gebruik je lichaam als anker, niet je hoofd.
Een druk hoofd los je zelden op door erover na te denken. Stap uit de analyse en kom terug in je lijf. Wandelen zonder podcast, sporten of simpelweg je voeten bewust op de grond voelen dwingt je zenuwstelsel om uit de vecht-of-vluchtstand te komen.
Wanneer je stopt met vechten tegen de stroom van gedachten en investeert in je eigen basis, verandert alles. De druk valt weg, niet omdat het werk minder is geworden, maar omdat jij niet meer afhankelijk bent van de uitkomst om je goed te voelen.
Rust is geen beloning voor hard werken, het is de voorwaarde voor echte kwaliteit
Wil je hier praktisch mee aan de slag?
Als je merkt dat je hoofd vaak “aan” staat door pleasen, perfectionisme of werkstress, begin dan met één kleine stap Kies vandaag één moment waarop je jouw grens serieus neemt. Al is het maar 10 minuten. Dat is geen luxe. Dat is onderhoud. Gun jezelf die rust.
Ondersteuning nodig?
